فروتنی

فقط برای یک لحظه تصور کنید...

قبل از اینکه به خواب بروید...

آرامش همه جا را فرا گرفته... و آسمان بالای سرتان صاف است.

الله پوششی بر قلب شما کشیده است، همانطور که شب زمین را می‌پوشاند.
بدون رحمت او، شما چه کسی هستید؟
اگر فراموش کنید که صرفاً یک بنده، ضعیف و نیازمند هستید، شما چه کسی هستید؟
گاهی اوقات غرور به آرامی متولد می‌شود...
فریاد نمی‌زند... بلکه زمزمه می‌کند:

""من از دیگران بهترم... من لیاقت بیشتری دارم... من بیشتر می‌دانم.""

و قرآن با حکمت را برای ما زمزمه می‌کند:

﴿ و بندگان [خاص الله] رحمن كساني هستند كه بر روي زمين با [تواضع و] فروتني راه مي‌روند، و هنگامي كه جاهلان آنها را مخاطب قرار دهند، مي‌گويند: سلام بر شما ﴾. سوره فرقان: 63

آنها با آرامش راه می‌روند... نه از روی ضعف... بلکه از روی آگاهی...
و می‌دانند که هر آنچه دارند، موهبتی از جانب الله است...

غذایی که می‌خورند، هوایی که تنفس می‌کنند، حتی توانایی آنها برای سجده در نماز، همه چیز موهبتی است.

تواضع...

به معنای کوچک کردن خود در برابر مردم نیست،

بلکه به معنای یادآوری...

شما در برابر الله چه کسی هستید.

هرچه قلب بیشتر ملايمت شود، روح بیشتر اوج می‌گیرد.

و هرچه بیشتر با آرامش راه بروید، به الله رحمان نزدیکتر می‌شوید...

و هنگامی که روح خود را با فروتنی تغذیه می‌کنید...

نوری در درون شما رشد می‌کند و هر جایی را که می‌روید روشن می‌کند."