آداب اجازه گرفتن

یک در فقط چوب نیست... یک در معنا دارد.
پشت هر دری... قلبی آرامش می‌یابد، خانواده‌ای جمع می‌شود، یا روحی به دنبال امنیت است.
به همین دلیل است که قرآن آداب معاشرت بزرگی را به ما آموخته است:
{از خانه‌های خود وارد نشوید تا اجازه بگیرید، و بر اهل آن [خانه] سلام کنید. و اگر کسی را در آن نیافتید، وارد نشوید تا به شما اجازه داده شود. و اگر به شما گفته شد: باز گردید، برگردید، که این برای شما پاکیزه‌تر است، والله آنچه انجام مى دهيد دانا است } [نور:-28-27].
الاستئذان… احترام لخصوصية الآخر.
آرامش مقدم بر قدم‌هاست.
امنیت مقدم بر مواجهه است.
این فقط یک «می‌توانم وارد شوم؟» نیست... بلکه اعلام این است که قبل از اینکه در خانه‌ات را بزنم، در قلبت را می‌زنم.
یک ادب کوچک... اما ادب و نزاکت که جامعه‌ای بزرگ از پاکی و حیا می‌سازد.
کسی که اجازه گرفتن را یاد نگرفته باشد... آداب زندگی را نیاموخته است.