عیسی دربارهٔ خودش چه گفت؟

مریم در حالی به سوی قوم خود بازگشت که کودک را در آغوش داشت.
مردم به او نگاه کردند، از او پرسیدند و او را متهم کردند.
اما مریم وارد بحثی طولانی نشد.
فقط به کودک اشاره کرد.
آن‌ها گفتند:
«چگونه با کودکی که در گهواره است سخن بگوییم؟» [مریم: ۲۹].
سپس معجزه رخ داد.
عیسی در حالی که هنوز کودکی خردسال بود، سخن گفت.
و نخستین سخنانی که قرآن از او نقل می‌کند، این است:
«من بندهٔ الله هستم. او به من کتاب داده و مرا پیامبر قرار داده است.
و هر جا که باشم، مرا پربرکت ساخته و تا زمانی که زنده‌ام، مرا به نماز و زکات سفارش کرده است.
و مرا نسبت به مادرم نیکوکار قرار داده و مرا ستمگر و بدبخت نساخته است» [مریم: ۳۰–۳۲].
این تصویری است که قرآن از عیسی ارائه می‌دهد:
مسیح، پسر مریم؛ پیامبری از پیامبران الله، پربرکت هر جا که باشد، نیکوکار نسبت به مادرش و دعوت‌کننده به عبادت الله.
شاید بارها داستان عیسی و مریم را شنیده باشید.
اما یک پرسش همچنان ارزش آن را دارد که با آرامش مطرح شود:
آیا تا به حال خوانده‌اید که قرآن داستان آن دو را چگونه روایت می‌کند؟