قرآن و مسئله حقیقت ذهن چگونه برای درک هستی آموزش دیده است؟

لحظاتی وجود دارد که ما در مقابل سوالات بی‌پایانی قرار می‌گیریم:
چرا خدا ما را آفرید؟
چرا ما تجربیاتی را پشت سر می‌گذاریم که ما را از درون تغییر می‌دهد؟
و چگونه در میان جهانی پر از صداها، نظرات و فرضیات، حقیقت را درک می‌کنیم؟
قرآن صرفاً کتاب احکام نیست...
مدرسه‌ای است که ذهن را برای دیدن هستی با دیدگاهی متفاوت آموزش می‌دهد.
دیدگاهی که به شما می‌آموزد چگونه بدون ترس به دنبال حقیقت باشید...
و چگونه بین آنچه می‌درخشد... و آنچه واقعاً درست است، تمایز قائل شوید.
خداوند متعال می‌فرماید:
{[ آن بندگانى] که به پند گوش فرا می‌دهند و از بهترین آن پیروی می‌کنند،. اینان کسانی هستند که الله آنان را هدايت کرده است و اینان صاحب خرد هستند.} (زمر ۱۸)
این آیه فقط دعوتی برای گوش دادن نیست...
بلکه دعوتی برای تفکر، تشخیص و جستجوی «بهترین» است. گویی به شما می‌گوید:
ذهن خود را به یک پنجره تبدیل کنید، نه یک جعبه بسته.
وقتی با قرآن راه می‌روید...
دیدگاه شما نسبت به وقایع تغییر می‌کند.
دیگر سختی را صرفاً آسیب نمی‌بینید...
و نعمت‌ها را صرفاً آسایش.
بلکه می‌بینید هر اتفاقی که می‌افتد هدفی دارد.
و اینکه خداوند در لحظاتی که تجربه می‌کنید، شما را پرورش می‌دهد،
به تدریج حکمت را برای شما آشکار می‌کند... گام به گام.
قرآن ذهن را در صبر،
و در توکل،
و در تحت تأثیر قرار نگرفتن توسط شک و تردید یا سر و صدا آموزش می‌دهد.
افکار شما را از نو تنظیم می‌کند...
و باعث می‌شود وجود را آنطور که خداوند در نظر دارد ببینید:
روشن... مستقیم... پر از معنا.
وقتی قرآن را در ذهن خود حمل می‌کنید...
حقیقت را بدون زحمت می‌بینید،
و مسیر را بدون سردرگمی می‌بینید،
و قلب شما از آنچه تصور می‌کردید، استوارتر می‌شود.