وقتی وجدان بمیرد."

درون هر انسانی صدایی است که حقیقت را از دروغ تشخیص می‌دهد.
صدایی که به گوش نمی‌رسد، اما اگر از آن اطاعت نکنیم، قلب را به درد می‌آورد.
اما وقتی این صدا خاموش شود... نابودی آغاز می‌شود.
دروغگویی به حیله‌گری تبدیل می‌شود،
بی‌عدالتی قدرت نامیده می‌شود،
و رذیلت به عنوان آزادی ارائه می‌شود.
بنابراین، معنای همه چیز تغییر می‌کند،
و نور با تاریکی در هم می‌آمیزد.
الله متعال می‌فرماید:
﴿ فساد در خشکی و دریا به سبب آنچه مردم انجام داده اند، آشکار شده است، تا [الله] سزاى بعضی از آنچه را كه كرده اند براى آنان بچشاند، تا باشد كه آنها [به سوى حق] بازگردند.﴾ (الروم: 41)
وقتی ایمان از بین می‌رود، هیچ تعادلی باقی نمی‌ماند.
هر قانونی بر اساس منافع شخصی تغییر می‌کند،
و هر قلبی به دنبال لذت بی‌معنی است.
اما دین محدودیتی برای آزادی نیست.
بلکه حصاری است که انسان را از تبدیل شدن به یک هیولا محافظت می‌کند.
اسلام ندای وجدان و کرامت انسان را بازمی‌گرداند.
لحظه‌ای فکر کنید:
آیا آزادی این است که هر کاری دلت می‌خواهد انجام دهی؟
یا آزادی این است که هر کاری که پروردگارت را خشنود می‌کند انجام دهی؟
شاید آزادی واقعی زمانی آغاز شود... که به سوی الله بازگردیم.