فقط یک شوخی بود
کسی لهجهٔ همکارش را که اهل کشور دیگری است، تقلید میکند.
همه میخندند.
آن همکار هم لبخند میزند…
اما نمیدانیم پشت لبخندش چه میگذرد.
شاید بگوییم: فقط یک شوخی است.
اما آیا از او پرسیدهایم که این شوخی را چگونه برداشت کرده است؟
در کتاب الله میخوانیم:
﴿ ای کسانی که ایمان آوردهاید، گروهی گروه دیگر را مسخره نکند؛ شاید آنان از اینان بهتر باشند؛ و زنانی زنان دیگر را مسخره نکنند؛ شاید آنان از اینان بهتر باشند. و از یکدیگر عیبجویی نکنید و یکدیگر را با لقبهای زشت نخوانید. چه بد است نامِ فسق پس از ایمان! و کسانی که توبه نکنند، همان ستمکاراناند.﴾
[حجرات: ١١].
پیش از آنکه ما هم بخندیم…
لحظهای مکث کنیم.
میتوانیم مسیر گفتوگو را عوض کنیم،
نظر او را بپرسیم،
و به او فرصت بدهیم بدون اینکه ادایش را دربیاوریم، حرف بزند.
و اگر او را رنجاندهایم…
عذرخواهی کنیم، بیآنکه بگوییم: تو حساسی.
ای پروردگار…
به ما بیاموز که با مردم شاد باشیم،
نه به قیمت رنجاندن دلهایشان.
Related Videos
See other videos from same category