آنگاه که نفسها پایان مییابند...
همه چیز در این زندگی به سوی پایانی حرکت میکند.
خنده، نفسها، قدمهای راه رفتن... همه به سوی سکوتی که ما نمیشناسیم، حرکت میکنند.
اما آیا سکوت پایان است؟
آیا داستان با آخرین ضربان قلب به پایان میرسد؟
قرآن به ما میگوید که فراتر از این زندگی، زندگی دیگری وجود دارد.
جهانی که نمیتوانیم ببینیم... اما یکی در انتظار همه ماست.
الله متعال میفرماید:
﴿ تا اينكه چون مرگ یکی از آنها فرا رسد، [در اين وقت] میگوید: پروردگارا، مرا بازگردان تا شايد در آنچه ترک کردهام، کارهاى نيكى انجام دهم، هرگز چنین نیست! این سخنی است که او میگوید. و در عقب شان تا روزی که دوباره زنده مى شوند برزخی است.﴾ (المؤمنون: 99–100)
آن لحظه که روح از بدن جدا میشود، مرگ نیست، بلکه یک گذار است.
گذار از بیتوجهی به یقین.
در آنجا، جایی برای نقابها و بهانهای برای غافلان نیست.
فرد بیدار میشود و حقیقتی را که مدتها انکار کرده بود، میبیند.
لحظهای تأمل کنید:
آیا قابل تصور است که شما با چنین کمالی آفریده شده باشید و در نهایت به نیستی برسید؟
آیا ذهن، روح و احساسات همگی... بیهدف هستند؟
برزخ یک افسانه نیست، بلکه وعدهای از جانب الله و آغاز آگاهی واقعی است.
ویدیو های مرتبط
See other videos from same category