آیه: « به تحقيق ما انسان را آفریده‌ایم، و آنچه را که نفسش به اووسوسه می‌کند می‌دانیم.»

آیه: « به تحقيق ما انسان را آفریده‌ایم، و آنچه را که نفسش به اووسوسه می‌کند می‌دانیم.» [ق: ۱۶]
گاهی اوقات به راه‌حل نیاز نداریم...
فقط کسی که بدون قطع کردن حرفمان به ما گوش دهد.
تصور کنید کسی هست که آنچه را که نگفته‌اید می‌شنود...
کسی که فراتر از نگاه خاموش شما را می‌بیند...
و آنچه را که حتی نمی‌توانستید برای خودتان بیان کنید، می‌فهمد.
«و ما انسان را آفریده‌ایم و می‌دانیم که نفس او چه وسوسه‌ای به او می‌کند.»
این فلسفه نیست...
این یک وعده است.
شما تنها نیستید...
و مدت زیادی در تاریکی نخواهید ماند.
قرآن از شما انتظار ندارد که کامل باشید...
فقط در جستجوی خود صادق باشید. وقتی احساس ناامیدی می‌کنید، آن را بخوانید.
احساس خواهید کرد که انگار کسی به شما می‌گوید:
من تو را می‌شناسم... و با تو خواهم ماند.