پشیمانی با انتخاب مولا آغاز می‌شود

برخی مردم گمان می‌کنند که موالات اهل کفر فقط یک رابطه عادی است، اما قرآن میان رفتار با عدالت و احسان، و میان موالاتی که دل را پیرو آنان می‌سازد، یا رضایت آنان را بر رضایت الله مقدم می‌دارد، یا باطل آنان را یاری می‌کند، فرق می‌گذارد.
و ازاین‌رو هشدار روشن آمده است:
﴿ای کسانی که ایمان آورده‌اید، اگر از کسانی که کفر ورزیده‌اند اطاعت کنید، شما را به عقب‌هایتان بازمی‌گردانند، پس زیانکار بازمی‌گردید﴾ [آل عمران: ۱۴۹]
پس انسان از کسی که به او اعتماد می‌کند و به او اقتدا می‌کند تأثیر می‌پذیرد، تا آنکه خود را می‌یابد که گام به گام از حق دور می‌شود.
سپس قرآن پایان دردناک این راه را تصویر می‌کند:
﴾ای وای بر من، کاش فلانی را دوست نزدیک نگرفته بودم﴿
[فرقان: ۲۸]
این حسرتی است که پس از آن آرز سودی نمی‌بخشد، هنگامی که انسان کشف می‌کند کسانی را که در دنیا پیروی کرده است، روز قیامت چیزی را از او برنخواهند داشت.
پس حریص باش که ولای تو برای الله و رسول او و مؤمنان باشد، و کسی را انتخاب کن که تو را بر طاعت یاری کند، زیرا هم‌ نشین راه است، و ولاء عقیده است، و پشیمانی پس از فوت وقت سودی ندارد.